سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
166
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و لو كان المتصرف يزعم تعيّنها فى مال مخصوص : ضمير در [ تعيّنها ] به اجرة المسمى راجعست . قوله : و كان من جنس النقد الغالب : ضمير مستتر در [ كان ] به مال مخصوص راجع بوده و مقصود از [ نقد غالب ] پول رائج و دارج در شهر است . قوله : لزم المالك قبض عن اجرة المثل : ضمير در [ قبضه ] به [ النقد الغالب ] راجع بوده و كلمه [ عن ] به معناى عوض و بدل است قوله : فان ساواها اخذه : ضمير مستتر فاعلى در [ ساواها ] به مال مخصوص و ضمير مفعولى به [ اجرة المثل ] راجع مىباشد و ضمير فاعلى در [ اخذه ] به مالك و ضمير مفعولى آن به نقد غالب عائد مىباشد قوله : و ان نقص : ضمير فاعلى بمال مخصوص عود مىكند . قوله : و ان زاد صار الباقى مجهول المالك : ضمير مستتر در [ زاد ] بمال مخصوص عود نموده و حكم مال مجهول آن است كه بايد آن را به حاكم داد يا باذن وى صرف فقراء نمود . قوله : استحقاق المالك له : ضمير در [ له ] به [ الباقى ] راجعست . قوله : و هو ينكر : ضمير [ هو ] به مالك راجع بوده و كلمه [ واو ] حاليه است . قوله : و ان كان مغايرا له : ضمير مستتر در [ كان ] بمال مخصوص راجع بوده و ضمير مجرورى در [ له ] به نقد غالب عود مىكند . قوله : و لم يرض المالك به : كلمه [ لم يرض ] معطوف به [ كان ] و ضمير در [ به ] بمال مخصوص راجع مىباشد .